We kregen een tip voor misschien wel de kleinste brocantewinkel van Nederland.
Dat moesten we zien! Na een lange rit op de vroege morgen werden we vriendelijk
onthaald in De Voorste Vloer, een inloophuis in een voormalige boerderij in Me
lissant, op het eiland Goeree-Overflakkee. In een grote ruimte aan een lange tafel
maken we kennis met enthousiaste mensen die vertellen over het winkeltje en hun
eigen veilige plek.
Tekst Elise Meier Foto’s De Nollestee en Elise Meier
Van aardappels naar inloophuis
Dit klinkt waarschijnlijk allemaal nogal raadselachtig. Wat heeft
een boerderij met een piepklein brocantewinkeltje te maken?
Het is minder vergezocht dan het lijkt. Dertig jaar geleden
gooiden Cor en Jolanda, de eigenaren van een boerenbedrijf,
het roer om. Ze stopten met het verbouwen van aardappels en
zetten zorgkwekerij De Nollestee op. Er werden vakkundige
begeleiders aangetrokken die de dagbesteding en later ook het
inloophuis begeleidden.
26
De Nollestee en de Voorste Vloer zijn voor mensen van alle
leeftijden met uiteenlopende behoeften zoals psychische
problematiek, (jong-)dementie, niet aangeboren hersenletsel
en dergelijke. ‘Iedereen kan hier een veilige plek vinden waar
je zinvol werk kan doen en een ontmoetingsplek om vrienden
te vinden,’ legt begeleider Karine uit. Er wordt om ons heen
instemmend geknikt, ook vanuit het groepje dat verderop
samen een bordspel aan het doen is.

Belevingshuisjes en geiten
Maar nu het winkeltje. De grote ruimte waar we zitten,
is kortgeleden helemaal verbouwd. Vroeger was dit een
schuur met hooizolder, daarna een sportschool, maar nu
een gezellige, lichte huiskamer met de centrale tafel, een
keuken en allerlei hoekjes waar mensen rustig kunnen
zitten. De meeste spullen en meubels zijn giften, we krijgen
ontzettend veel spullen vanuit de buurt en het hele eiland,’
vertelt Karine. ‘Het was op een gegeven moment zo veel,
dat het idee ontstond om het voor een zacht prijsje te ver
kopen in een eigen winkeltje.’ Er werd een brocantegroep
samengesteld met deelnemers die daarin geïnteresseerd
waren, zoals John, die de gedoneerde spullen op waarde
beoordeelt en opknapt: ‘Op internet kan je veel informatie
vinden!’
We lopen naar buiten. Voorbij de overdekte kwekerij is het
open gedeelte, waar ’s zomers de planten buiten staan en
ook een zorgtuin is. Aan de zijkant staat een opvallende
rij zwarthouten huisjes, de Belevingshuisjes. Elk huisje
heeft een naam, die verwijst naar de bijnaam van het dorp
Melissant, het ‘geitendorp’: ‘Wiezegeit’, ‘d’Haeverkiste’,
‘Bontegeit’. De huisjes zijn klein, zo’n 2 m2, en allemaal
hebben ze een andere functie: een bibliotheek, een thee- en
koffiehuis en, helemaal op het einde, staat de ‘Groazegeit’.

Van theepotten en een soepkookboek
Bij de Groazegeit krijgen we uitleg van Eline, een enthousiaste
deelnemer van de brocantegroep. ‘In het begin kregen we nog
veel rommelmarktspullen, maar ondertussen weten mensen wat
we willen. We zoeken de spullen uit, knappen ze op en maken ze
schoon.’ De piepkleine ruimte staat letterlijk van onder tot boven
vol met leuke brocante: een kanten onderbroek, oude blikken
trommels, glaswerk, oude koffers en vazen. Alles is mooi neer
gezet op kleur en functie. Eline wijst naar een serie serviesgoed:
‘Een tijdje geleden kregen we een tafelvol theepotten, dat was
best bijzonder. Het is leuk om dit mooi neer te zetten en zinvol
bezig te zijn.’ Je kunt zien dat het winkeltje haar trots is.
28
Voor de Groazegeit is een terras met een paar zitjes,
waar lekker tussen het groen kunt zitten. Daarnaast
is de pluktuin, om meteen je gekochte vazen te vullen
met een fleurig boeket. Op het moment dat wij er
zijn, bloeit er nog niet veel, maar ’s zomers is het hier
gezellig groen en kleurig. De spullen uit de brocante
winkel en de geplukte boeketten kun je bij de kassa
van de kwekerij betalen.

En wat doen ze met het verdiende geld? Begeleider
Karine vertelt dat er in de keuken elke dag met de groen
ten uit de tuin heerlijke soepen gemaakt worden voor alle
deelnemers. Ze zijn van plan om een eigen soepkookboek
te maken met de lekkerste recepten. ‘Misschien gaan we
daar het geld van het brocantewinkeltje wel voor gebrui
ken,’ peinst ze. Ze wordt meteen enthousiast bijgevallen
door Eline, die dat een uitstekende bestemming vindt. Op
dat moment begint te zon te schijnen. We verlaten deze
mooie plek met een warm gevoel in ons hart.
www.nollestee.nl
